Ο Chris McCormack έχει κερδίσει πάνω από 200 αγώνες στο τρίαθλο. Από τη στιγμή που θα πάρει μέρος σε κάποια κούρσα έχει πάνω από 75% πιθανότητες να την κερδίσει. Είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού οι άντρες που μπορούν να ολοκληρώσουν το Ιronman (3,8 χλμ. κολύμβηση, 18 χλμ. ποδηλασία, 42 χλμ. τρέξιμο) σε κάτω από 8 ώρες. Ο Chris το έχει κάνει τέσσερις φορές.
Αν τον ρωτήσεις ποια είναι η στιγμή που έχει πιέσει πιο πολύ το σώμα του, πότε έχει φτάσει στα όρια τον οργανισμό του, δεν θα σου απαντήσει ότι είναι κάποια από αυτές. Θα σου πει για το Ιronman του 2006 στη Χαβάη, μία κούρσα που τερμάτισε δεύτερος. «Δεν νομίζω ότι έχω φτάσει πιο πολύ στα κόκκινα το σώμα μου. Ο οργανισμός σου σε αφήνει να τον φτάσεις σε τέτοιο σημείο μόνο μία ή δύο φορές στη ζωή σου».
Για να καταλάβεις το πώς και το γιατί έφτασε σε αυτά τα όρια, πρέπει να κατανοήσεις ορισμένες λεπτομέρειες. Την πρώτη φορά που έλαβε μέρος στους αγώνες, το 2002, είχε κάνει τη δήλωση ότι ήρθε για να βγει πρώτος. Ολοι τον κοιτούσαν περίεργα. Εκείνη τη χρονιά κατέρρευσε 20 χλμ. πριν από τον τερματισμό. Το 2003 περπάτησε τα τελευταία χιλιόμετρα, το 2004 πάλι κατέρρευσε και το 2005 ήρθε πέμπτος. Το 2006 έκανε την τέλεια κούρσα, παρόλα αυτά τερμάτισε 71 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο. Αν νομίζεις ότι μετά το τέλος του αγώνα κατέρρευσε από κούραση και την έβγαλε με ενέσεις αδρεναλίνης, κάνεις μεγάλο λάθος. Η δήλωσή του ήταν η εξής: «Είναι μία από τις πιο ωραίες στιγμές της ζωής μου».
Τώρα φέρε στο μυαλό σου την παρακάτω ιστορία του αθλητή της άρσης βαρών A.J Roberts. Στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του, ο Roberts δεν έδωσε το 110% των δυνατοτήτων του. Η άρση βαρών είναι πολύ επίπονο άθλημα. Τα ταξίδια και ο εξοπλισμός κοστίζουν πολύ, δεν βγάζεις λεφτά και το σώμα σου πονάει συνεχώς από την επιβάρυνση. Ο μόνος λόγος που αυτοί οι άντρες αγωνίζονται είναι διότι καταφέρνουν και σηκώνουν βάρη, που κανείς άλλος άνθρωπος στη Γη δεν μπορεί. 
Αυτό έκανε και ο Roberts το Μάρτιο του 2011. Σε αυτούς τους αγώνες έχεις τρεις προσπάθειες σε τρεις κινήσεις βαθύ κάθισμα, πιέσεις πάγκου και άρσεις θανάτου. Στο τέλος της ημέρας είχε κάνει προσωπικό ρεκόρ σε κάθε κίνηση και παγκόσμιο ρεκόρ στο σύνολο. «Στο τέλος της ημέρας ήμουν φυσικά πολύ χαρούμενος, αλλά πάντα θα αναρωτιέμαι τι θα είχα καταφέρει αν είχα δώσει όλο τον εαυτό μου. Είχα ακόμη αποθέματα δύναμης» λέει ο ίδιος.
Αυτό είναι το παράδοξο με τη μέγιστη προσπάθεια: ο καθένας την ορίζει διαφορετικά. Δεν σημαίνει ότι επειδή ήρθες πρώτος στον κόσμο τα έχεις δώσει όλα, όπως και δεν σημαίνει ότι επειδή ήρθες δεύτερος δεν έδωσες το 100% από την ενέργειά σου.


ΚΑΝΟΝΑΣ 1
Μείνε πιστός στο πρόγραμμά σου. Εχεις πιο πολλές πιθανότητες να τα καταφέρεις.

Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
Ας φύγουμε από τα παραδείγματα με τους παγκόσμιους πρωταθλητές κι ας αναλύσουμε κάτι πιο κοντά σε σένα. Οι πιθανότητες είναι να μην είσαι πρωταθλητής παρά μόνο στο FIFA 12. Ας μιλήσουμε για κάποιον ασήμαντο, όπως εγώ.
Ξεκίνησα να σηκώνω βάρη στην εφηβεία για χόμπι. Ημουν πολύ αργός, αδύναμος, με κανένα ιδιαίτερο ταλέντο. Σε αυτό που ήμουν όμως πολύ καλός ήταν στη θέληση για προπόνηση. Μπορούσα να επαναλαμβάνω συνεχώς κινήσεις μέχρι να τις μάθω τέλεια. Για σχεδόν όλη την καριέρα μου αυτό αρκούσε. Γύρω στα 40 ανακάλυψα ότι όσο πιο δυνατός γινόμουν τόσο καλύτερους μυς αποκτούσα. Γι’ αυτόν το λόγο επικέντρωσα την προπόνηση στην ανάπτυξη δύναμης. Ηθελα να δω μέχρι πού μπορούσα να φτάσω. Τα μέγιστά μου δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Ενας αθλητής σαν τον Roberts ξεκινούσε το ζέσταμά του με τα μέγιστά μου.

Προφίλ 1
A.J Roberts, 26
Αθλητής άρσης βαρών

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Βρετανός αθλητής, ο οποίος ήρθε στην Αμερική για πανεπιστημιακές σπουδές. Στην αρχή είχε στόχο να παίξει μπάσκετ - ήταν παίκτης της εθνικής ομάδας στην Αγγλία. Επίσης, έπαιζε αμερικανικό ράγκμπι κι έκανε στίβο. «Κατέληξα σε μία επαρχιακή πόλη και με έπεισαν να παίξω ράγκμπι. Αυτό μου έδωσε ερέθισμα να μπω στην άρση βαρών». Μέχρι να αποφοιτήσει είχε αυξήσει κατά πολύ τον μυϊκό του όγκο και κατείχε όλα τα ρεκόρ άρσης βαρών της περιοχής.

ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ
Ξεκίνησε να προπονείται ως επαγγελματίας το 2004. Εκανε προπονήσεις με τον Brent Mikesell, έναν καθηγητή εργοφυσιολογίας που είχε ρεκόρ στο βαθύ κάθισμα. Το ρεκόρ του Roberts ήταν τα μισά κιλά από του Brent. Ηξερε όμως ότι μπορούσε να το ξεπεράσει, διότι πολύ απλά του έκανε προπόνηση ο καλύτερος. «Το μόνο που έκανα ήταν να προσθέτω συνεχώς κιλά».

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ
Το Μάρτιο του 2011 έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία του σηκώνοντας συνολικά σε όλες τις κινήσεις 1.281,4 κιλά κάνοντας προσωπικό ρεκόρ σε όλα τα στυλ.

ΠΩΣ ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ
«Με όσους συναναστρέφομαι είναι καλύτεροι από μένα» έλεγε ο Roberts. Παρόλο που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ κάνει προπονήσεις με αθλητές που έχουν καλύτερες επιδόσεις σε κάθε στυλ χωριστά.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ
Ο Roberts, ο οποίος είναι και προπονητής, είναι της φιλοσοφίας ότι πρέπει να κάνεις όλη την κίνηση του κάθε στυλ στην προπόνηση και να μη δουλεύεις χωριστά κάθε μέρος της τεχνικής. Το πιο σημαντικό είναι να βρεις κάποιον δυνατότερο από σένα και να κάνεις προπόνηση μαζί του. «Η δύναμη είναι κάτι που ο καθένας μπορεί να βελτιώσει. Το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να βρει κάποιον δυνατότερο στο γυμναστήριο και να κάνει μαζί του προπόνηση».

Μια μέρα όμως σήκωσα έτσι ξαφνικά 163 κιλά από το πάτωμα κι αισθάνθηκα σαν να εξελίχθηκα 100 χρόνια. Ολοκλήρωσα την κίνηση, αλλά μετά ο πόνος που ένιωσα ήταν τόσο μεγάλος, που έλεγα από μέσα μου ότι δεν θα το έκανα ποτέ ξανά. Το σώμα μου είχε στείλει ξεκάθαρο μήνυμα: αυτό είναι το μέγιστό σου. Ηξερα ότι είχα πετύχει το μέγιστο των δυνατοτήτων μου σε αναλογία με την ηλικία μου, το σωματότυπο και τη θέλησή μου.
Τώρα ρωτάω εγώ εσένα: έχεις καταφέρει να φτάσεις τα όριά σου; Εχεις στοχεύσει την προπόνησή σου σε κάτι συγκεκριμένο, όπως δύναμη ή αντοχή ή ταχύτητα, και να βρεις μέχρι πού μπορείς να φτάσεις; Αν είσαι αθλητής, έχεις φτάσει στο τοπ της φόρμας σου; Αν είσαι αθλητής ομαδικών αθλημάτων, έχεις τελειοποιήσει την τεχνική και την τακτική σου, ώστε να παίξεις στο υψηλότερο επίπεδο που μπορείς;
Ολες αυτές οι ερωτήσεις φυσικά και δεν είναι απλές. Το πρώτο που πρέπει να διαχωρίσεις είναι τα ρεκόρ σου από τη μέγιστη προσπάθεια. Μπορεί σήμερα να κάνεις σε κάποιο αγώνισμα προσωπικό ρεκόρ, είτε αυτό είναι να σηκώσεις πολλά κιλά σε κάποια άσκηση στο γυμναστήριο είτε να τρέξεις γρήγορα μια απόσταση. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι έδωσες τα μέγιστα. Η μέγιστη προσπάθεια βγαίνει μετά από αφοσιωμένη, χρόνια προπόνηση για έναν συγκεκριμένο στόχο.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΙΣΤΟ
Υπάρχει μια φιλοσοφία που υποστηρίζεται από πολλούς ψυχολόγους κι εργοφυσιολόγους και η οποία λέει ότι είναι ανέφικτο για το ανθρώπινο σώμα να φτάσει στα μέγιστα των δυνατοτήτων του. «Το σώμα δεν σε αφήνει να ξεπεράσεις κάποια όρια» υποστηρίζει ο Thomas Rowland, εργοφυσιολόγος από τη Νότια Αφρική.
Ο Rowland χρησιμοποιεί ένα παράδειγμα με άσκηση πάνω σε διάδρομο για να υποστηρίξει το επιχείρημά του. Τοποθετεί ηλεκτρόδια στο στήθος ενός ασκούμενου που ξεκινά να περπατά στο διάδρομο. Η ένταση αυξάνεται κάθε τρία λεπτά. Ξεκινά το τρέξιμο και μετά μπορούν να συμβούν τρία πράγματα: είτε τα παρατάει είτε σταματάει επειδή κάτι δεν πάει καλά με την καρδιά, είτε φτάνει στο στόχο του.
Στο σενάριο που τα παρατάει, φαντάσου ότι ο γιατρός σου κάνει μία πρόταση να συνεχίσεις και θα σου δώσει ένα εκατομμύριο. Εκείνη τη στιγμή θα βρεις έναν τρόπο να τα καταφέρεις. Δεν θα πεθάνεις από την κούραση - θα σκέφτεσαι ότι αυτό δεν το κάνω για ψίχουλα, αλλά θα βγάλω πολλά λεφτά. Ουσιαστικά δεν ξεπερνάς τα όριά σου, αλλά ανέχεσαι για πιο πολλή ώρα την κούραση και την υψηλή ένταση.
Ο Ed Coyle, από το πανεπιστήμιο του Τέξας, συμφωνεί, αλλά μόνο για μη αθλητές. Οσο πιο πεπειραμένος αθλητής είναι κάποιος τόσο πιο εύκολα μπορεί να ξεπεράσει τα όριά του. «Πολλές φορές μπορείς να δεις αθλητές να ξεπερνάνε τον εαυτό τους και σίγουρα τα λεφτά δεν παίζουν ρόλο».
Η επίδοση του Amby Burfoot, στο Μαραθώνιο της Βοστόνης το 1968, είναι τρανό παράδειγμα της παραπάνω άποψης. Ηταν ένας 21χρονος Αμερικανός, ο οποίος είχε νικήσει σε κολεγιακούς αγώνες. «Στα μέσα της κούρσας ανέβασα ρυθμό και μόνο ένας με ακολούθησε» θυμάται ο Amby. Ηξερε ότι τον συγκεκριμένο αθλητή δεν μπορούσε να τον ξεπεράσει. Επρεπε να υπερβάλει εαυτόν και να καταστρέψει το σώμα του αν ήθελε να έχει κάποια ελπίδα. Στην κατηφόρα άρχισαν οι κράμπες. «Επρεπε να συνεχίσω για άλλα 30 χιλιόμετρα. Με το ζόρι ήμουν πρώτος».
Τελικά ήταν αυτή η μέγιστη προσπάθεια του Amby; Οσο παράλογο κι αν ακουστεί, δεν ήταν. Οκτώ μήνες μετά, στο Μαραθώνιο της Ιαπωνίας, έσπασε το προσωπικό ρεκόρ του της Βοστόνης, αλλά ήρθε έκτος. «Η νίκη στο Μαραθώνιο της Βοστόνης ήταν καταπληκτικό κατόρθωμα. Το ρολόι όμως δεν λέει ψέματα: η καλύτερη επίδοσή μου ήταν στην Ιαπωνία. Εκεί έφτασα στο μέγιστο, αλλά ήρθα στην έκτη θέση».

ΚΑΝΟΝΑΣ 2
Μάθε τις αδυναμίες σου. Ετσι θα καταφέρεις να τις βελτιώσεις.

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΣΟΥ
Τώρα που γνωρίζεις τι είναι μέγιστο, πρέπει να καταλάβεις δύο πολύ σημαντικά σημεία: πώς μπορείς να πετύχεις τη μέγιστη απόδοση και πώς θα ξέρεις ότι αυτή είναι όντως η μέγιστη απόδοσή σου. Οσους αθλητές κι εργοφυσιολόγους έχω ρωτήσει μου περιγράφουν την ίδια απάντηση σε αυτούς τους προβληματισμούς. Δεν έχει σημασία αν θες να το πετύχεις σε δύναμη ή σε ταχύτητα ή σε αντοχή. Η διαδικασία είναι η εξής:

1. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Πρέπει να είσαι παθιασμένος με το στόχο σου. Θα πληρώσεις μεγάλο τίμημα όταν φτάσεις στα μέγιστά σου. Ακόμα κι αν δεν έχεις τραυματιστεί ποτέ κι έχεις ελεύθερο χρόνο και αρκετό χρήμα, πρέπει να ξέρεις ότι μπορεί αυτά να μην αρκούν όταν πρέπει να δώσεις το 110% των δυνάμεών σου. Θα σου φάει πιο πολύ απ’ όσο ελεύθερο χρόνο διαθέτεις, θα σου αδειάζει τις τσέπες και θα σε κάνει να πονέσεις.
Ο αθλητισμός είναι για εγωιστές. Ο,τι κι αν κάνεις, θα παθιαστείς, θα είναι το καθημερινό σου θέμα για κουβέντα, οι φίλοι σου θα βαριούνται να ακούν τα κατορθώματά σου και σίγουρα θα δοκιμαστεί η σχέση σου με την οικογένεια ή την κοπέλα σου. Αν δεν είσαι διατεθειμένος να τα ανεχτείς όλα αυτά, τότε μην ξεκινήσεις.
Μακροχρόνιοι στόχοι και όχι βραχυχρόνιοι. Πρέπει να είσαι έτοιμος να μείνεις πιστός στο πρόγραμμά σου για πολλά χρόνια και όχι για μερικούς μήνες. Τα δύο πρώτα χρόνια θα έχεις τις μεγαλύτερες βελτιώσεις (10-20%). Οταν πλέον θα παλεύεις να βελτιωθείς στο 1-2%, τότε θα φτάνεις στη μέγιστη απόδοση.



2. ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ
Προπονήσου με καλύτερους από σένα. Οι καλύτεροι αθλητές, σε αθλήματα όπως η άρση βαρών ή ο στίβος, έχουν μέντορες, οι οποίοι έχουν κερδίσεις παγκόσμια πρωταθλήματα και ολυμπιάδες. Ο Burfoot ήταν δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής σε μαραθωνίους κι έκανε προπόνηση με τον Rogers κι έναν άλλο μεγάλο μαραθωνοδρόμο, τον Frank Shorter.

ΠΡΟΦΙΛ 2
Nate Miyaki, 32
Μπόντι-μπίλντερ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Μεγάλωσε στην Καλιφόρνια και ήταν καλός αθλητής, αλλά ποτέ δεν ξεχώριζε. Ηταν αδύνατος και νευρώδης και το σώμα του είχε την τάση να κρατά λίπος στην κοιλιά. Ηταν πολύ μικροκαμωμένος για να ασχοληθεί με το αγαπημένο του σπορ: το αμερικανικό ράγκμπι. Ξεκίνησε να κάνει capoeira.

ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ
Μετά το πανεπιστήμιο κατάφερε και βρήκε δουλειά στην επαγγελματική πάλη κι έκανε ένα χαρακτήρα που ήταν ειδικός στα ακροβατικά. Στην πάλη εκτελούσε μια σειρά από κινήσεις πολεμικών τεχνών, που άφηναν άφωνο το κοινό. Παρόλο που το άθλημα είναι στημένο, οι συγκρούσεις είναι αληθινές και ήταν πολύ δύσκολο γι’ αυτόν να τα βάλει με αθλητές που είχαν το διπλάσιο βάρος του. Γι’ αυτόν το λόγο αποφάσισε να πάρει κιλά και μυϊκή μάζα και να αλλάξει το σώμα του. Επρεπε να τα δώσει όλα.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ
Πήρε μέρος σε αγώνες μπόντι-μπίλντινγκ, οι οποίοι ονομάζονται φυσικοί και δεν έχουν σχέση με αυτά που βλέπεις στα περιοδικά. Το 2004 βγήκε πρώτος στην κατηγορία του έχοντας 70 κιλά με κατώτατα ποσοστά λίπους. Για πέντε χρόνια σταμάτησε να αγωνίζεται και το 2009 πήρε μέρος ξανά και νίκησε.

ΠΩΣ ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ
Το πρόγραμμά του πάντα έχει κάποιον συγκεκριμένο στόχο. Οταν πρέπει να αποκτήσει ομοιόμορφο σώμα, δεν σηκώνει πολλά κιλά και αφοσιώνεται στις επαναλήψεις και τη σωστή τεχνική των ασκήσεων.


ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ
Εθετε πάντα στόχους τριών μηνών. Για παράδειγμα, έπρεπε το καλοκαίρι να είχε κατεβάσει πολύ χαμηλά το λίπος του. Κάθε στόχος τού έδινε κίνητρο. Χωρίς κίνητρο δεν μπορείς ποτέ να πετύχεις μέγιστη απόδοση.

ΜΑΧ: ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΣΟΥ

Η βελτίωση του ύψους κατά μέσο όρο των αθλητών στίβου 100 μέτρων από το 1900 μέχρι το 2002
0,16 μέτρα
Η βελτίωση του ρεκόρ από το 1900 μέχρι το 2007

100 μέτρα 8,1%
Μαραθώνιος 21,5%
Σφαίρα 48,8%

13% ο μέσος όρος μείωσης της απόδοσης στην άρση βαρών στις ηλικίες 35-40 και 45-50.

52 ημέρες είναι το ρεκόρ Γκίνες για τις συνεχείς ημέρες τρεξίματος σε μαραθώνιο.

6:57:50 είναι το ρεκόρ του κολυμβητή Petar Stoychev για να διασχίσει το κανάλι της Μάγχης.

Για τους πιο πολλούς δεν είναι εφικτό να γυμνάζονται με πρωταθλητές. Είναι λογικό και οι μεγάλοι αθλητές να μην έχουν όρεξη να δουλέψουν με ερασιτέχνες. Μπορείς όμως να βρεις ένα γυμναστή, ο οποίος να ειδικεύεται στο στόχο που έχεις θέσει - κολύμβηση, στίβος, δύναμη. Αν και πάλι δεν μπορείς να βρεις κάποιον ειδικό, τότε πρέπει να κάτσεις να διαβάσεις πληροφορίες, που θα βρεις σε Ιντερνετ και βιβλία.
Οι προσωπικές γνώσεις και το ταλέντο σου σε έχουν κάνει ό,τι είσαι σήμερα. Χρειάζεσαι όμως κάτι παραπάνω για να ανέβεις επίπεδο. Αυτό θα το μάθεις όταν συναναστραφείς με άτομα, τα οποία έχουν πετύχει πιο πολλά από σένα.
Βρες το πρόγραμμα που σου ταιριάζει κι ακολούθησέ το με ευλάβεια.
Ο McCormack περιγράφει τους αθλητές, οι οποίοι αλλάζουν προγράμματα προπόνησης και γυμναστές σαν τα πουκάμισα, ως «φοβισμένα άτομα». Με αυτόν τον τρόπο δεν θα έχουν ποτέ γερά θεμέλια. Πρέπει να πάρεις μία απόφαση και να την ακολουθήσεις μέχρι τέλους. Οσοι δεν μένουν πιστοί στο πρόγραμμά τους, τότε είναι χαμένοι από χέρι - δεν θα πετύχουν ποτέ τους στόχους τους. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι πώς θα βρεις το πρόγραμμα, που θα σε κάνει να πετύχεις. Πρέπει να παρακολουθήσεις τα προγράμματα που ακολουθούν πετυχημένοι αθλητές. Αν κάποιο γυμναστήριο έχει πολλούς πρωταθλητές, σίγουρα δεν είναι μόνο θέμα μάρκετινγκ. Οι γυμναστές θα κάνουν αξιόπιστη δουλειά. Αν συνεργαστείς με αυτούς, θα έχεις πιο πολλές πιθανότητες να πάρεις τα οφέλη που κυνηγάς.
Μάθε από τις αδυναμίες σου. «Ο κρυπτονίτης μπορεί να σε κάνει αδύναμο, αλλά σε κάνει και πιο σοφό» υποστηρίζει ο Miyaki. Μπορεί μια άσκηση να σε πονάει στους ώμους ή αν εκτελείς καθίσματα να κουράζονται γρήγορα τα γόνατά σου. Πρέπει να γνωρίζεις σε ποιες ασκήσεις δεν είσαι καλός ή σε κάνουν και πονάς, διότι αυτές σε απομακρύνουν από το στόχο σου. «Αν δεν έχεις τη θέληση να πας σε ένα εστιατόριο και να μη φας γλυκό, τότε καλύτερα μην πας καθόλου» λέει ο Miyaki. «Οσο πιο μακριά είσαι από τον κρυπτονίτη τόσο πιο λίγη δύναμη θα σπαταλάς».
Συγκέντρωση στην προπόνηση. Αν παρακολουθήσεις έναν τριαθλητή, έναν μπόντι-μπίλντερ κι έναν αρσιβαρίστα στο γυμναστήριο, σίγουρα θα καταλάβεις ότι οι τεχνικές τους διαφέρουν, όπως και τα κορμιά τους. Η στρατηγική και η φιλοσοφία τους όμως θα μοιάζουν αρκετά. Η προπόνηση σχεδιάζεται, έτσι ώστε μετά το ζέσταμα να εκτελούνται οι πιο σημαντικές και δύσκολες ασκήσεις και μετά να ακολουθούν οι συμπληρωματικές κινήσεις, οι οποίες μπορεί να μην εκτελεστούν αν χρειάζεται πολύς χρόνος για αποκατάσταση. Οι αρσιβαρίστες οργανώνουν το πρόγραμμά τους, έτσι ώστε να έχουν καθημερινούς στόχους. Για παράδειγμα, μία συγκεκριμένη μέρα την αφιερώνουν στις πιέσεις πάγκου και μία άλλη στις άρσεις θανάτου, με στόχο να σηκώσουν συγκεκριμένα κιλά. Πρέπει πάντα οι καλύτερες προσπάθειές σου να γίνονται στις ασκήσεις, στις οποίες θα εκτελέσεις στους αγώνες.
Οι πιο πολλοί από αυτούς οργανώνουν την καθημερινή επιβάρυνση κι ένταση σύμφωνα με το ένστικτο και την εμπειρία τους. Ξέρουν πότε είναι καλά - τότε φορτώνουν. Επίσης, ξέρουν πότε είναι κουρασμένοι, οπότε το πάνε πιο χαλαρά.


ΠΡΟΦΙΛ 3
Brian Sell, 33
Μαραθωνοδρόμος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Ποτέ δεν θεωρήθηκε μεγάλο ταλέντο σε εφηβική ηλικία. Ποτέ όμως δεν σταμάτησε να βελτιώνεται. «Μπορεί να είχα και κακές κούρσες, αλλά κάθε χρόνο βελτίωνα τους χρόνους μου».

ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ
Μετά το κολέγιο μπήκε σε ένα προπονητικό πρόγραμμα του Μίσιγκαν. Για ένα χρόνο σταμάτησε να έχει ζωή, αφιερώθηκε 110% σε αυτό το πρόγραμμα. Αν δεν τα κατάφερνε, είχε αποφασίσει να τα παρατήσει. Ετρεξε τον πρώτο μαραθώνιο σε 2:19:58, χρόνος που τον έκανε να περάσει στα τελικά για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Στα τελικά ήταν πρώτος μέχρι τα 30 πρώτα χιλιόμετρα. Μετά δεν θυμάται και πολλά. «Τα είχα δώσει όλα, ένιωσα να καταρρέει το κορμί μου και θυμάμαι πολύ λίγα. Τερμάτισα στο τέλος με ορό στο χέρι μου και περπατώντας» λέει ο ίδιος. Τελικά ήρθε 12ος και μόνο οι τρεις πρώτοι περνούσαν για την Ολυμπιάδα.

ΠΩΣ ΒΕΛΤΙΩΘΗΚΕ
Αυτή η εμπειρία τον έκανε να προπονηθεί ακόμα πιο σκληρά, ώστε να τα καταφέρει το 2008. Τον τελευταίο χρόνο έτρεχε 265 χιλιόμετρα την εβδομάδα. «Επειδή ποτέ δεν είχα τους καλύτερους προπονητές, έπρεπε κάθε μέρα να τα δίνω όλα».


ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ
Το 2007 ήρθε η επιβράβευση. Ετρεξε σε χρόνο 2:11:40 στα τελικά για την πρόκριση στου Ολυμπιακούς Αγώνες και πέρασε στην ολυμπιακή ομάδα.

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
Δυστυχώς, τερμάτισε στην υποτιμητική γι’ αυτόν 22η θέση κι άρχισε να καταλαβαίνει ότι χάνει τη φόρμα του. Παντρεμένος, με δύο παιδιά, αποφάσισε ότι δεν είχε κάτι άλλο να δώσει ως αθλητής κι έγινε προπονητής στο σχολείο Penn State. «Υπάρχουν αθλητές με μεγάλο ταλέντο, οι οποίο θέλουν σωστή καθοδήγηση και η εμπειρία μου θα τους βοηθήσει».





3
ΕΠΙΔΟΣΗ
Διάλεξε τη στιγμή. Αν θες να κάνεις τη μέγιστη επίδοση σε δύναμη και μπορείς να διαλέξεις την ώρα της ημέρας που θα την κάνεις, τότε προτίμησε να είναι μεσημέρι προς απόγευμα. Τότε είναι που το σώμα σου βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση. Ο κορμός σου έχει την ιδανική θερμοκρασία, η ροή του αίματος είναι αυτή που πρέπει και το νευρικό σου σύστημα είναι σε εγρήγορση. Τα επίπεδα τεστοστερόνης αυξάνονται συνεχώς και είναι στις μέγιστες τιμές τους.
Για την αντοχή, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Αυτή εξαρτάται από το κάθε άτομο. Αλλοι έχουν καλύτερες επιδόσεις σε δροσερό περιβάλλον κι άλλοι σε πιο ζεστό. Συνήθως τα αγωνίσματα αντοχής ξεκινάνε το πρωί, όταν ακόμη το σώμα σου προσπαθεί να ξυπνήσει και να μπει σε  σωστούς ρυθμούς.
Βαθμολόγησε τον εαυτό σου. Η επίδοση είναι κάτι περιστασιακό. Μπορεί η μέγιστη απόδοσή σου να μη φαίνεται μέγιστη σε έναν βαθμολογικό πίνακα. Μια μέγιστη επίδοση σε πολύ κακές καιρικές συνθήκες μπορεί να είναι χάλια σε χρόνο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν τα έδωσες όλα, ανεξάρτητα από τη θέση που πήρες. Αν είσαι σε αγώνες, υπάρχει πάντα η πιθανότητα κάποιος άλλος να σε περάσει, διότι η δική του μέγιστη επίδοση είναι πιο καλή από τη δική σου. Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις αν όντως τα έχεις δώσει όλα και τι κέρδισες από αυτό.
Περίμενε πριν αξιολογήσεις. Οσο πιο πολύ κυνηγάς κάτι τόσο πιο πολλές πιθανότητες θα εμφανιστούν ώστε να πετύχεις τα μέγιστα. Μπορεί κάποια στιγμή να νομίζεις ότι έκανες τη μέγιστη προσπάθειά σου με κάποιο προσωπικό ρεκόρ, αλλά κάποια άλλη φορά να αναθεωρήσεις, διότι οι συνθήκες σε έκαναν να δώσεις ακόμα παραπάνω. Ενα προσωπικό ρεκόρ λοιπόν δεν σημαίνει και μέγιστη προσπάθεια. Μπορεί να ισχύει και το αντίθετο: ένα προσωπικό ρεκόρ να είναι και η μέγιστη προσπάθεια. Αυτό θα το καταλάβεις με το πέρασμα του χρόνου.
Ετσι γυρνάμε στο παράδειγμα του McCormack και την επίδοσή του το 2006 στη Χαβάη: παρόλο που τερμάτισε δεύτερος είχε δώσει τα μέγιστα που μπορούσε. Οταν έβλεπε στην τηλεόραση αγώνες τριάθλου, δεν μπορούσε να καταλάβει πώς στον τερματισμό μερικοί λιποθυμάνε. «Ο αθλητισμός, στην αγνότερη μορφή του, σημαίνει να συναγωνίζεσαι τον εαυτό σου και να τον φτάνεις στα άκρα» υποστηρίζει ο ίδιος. «Η νίκη σίγουρα είναι το ιδανικό αποτέλεσμα, αλλά η πραγματική ικανοποίηση έρχεται όταν αισθανθείς ότι έδωσες όλη την ψυχή σου και τερμάτισες».

ΚΑΝΟΝΑΣ 3
Πρέπει να έχεις υπομονή για να βελτιώνεσαι έστω και 1% κάθε χρόνο.