Xρειάζεσαι τρομερή επιδεξιότητα για να ανέβεις μια πλαγιά με ποδήλατο - το ίδιο για να την κατέβεις. Μόνο που σε αυτήν την περίπτωση δεν έχεις χρόνο για να το σκεφτείς. Οι ταχύτητες που πιάνεις είναι πολύ μεγάλες. Μην κολλάς. Μάθε τα μυστικά του και απόλαυσέ το.

Από τα λιφτ στα πιτς
Το downhill έχει δύο όψεις: την αγωνιστική και την «τουριστική». Σε κάθε περίπτωση σημαίνει κατάβαση και αποτελεί το άγιο δισκοπότηρο της ποδηλασίας, δεδομένου ότι οι ολοκληρωμένοι αναβάτες κρίνονται και από την επιδεξιότητά τους στην κατηφόρα. Τα χιονοδρομικά κέντρα είναι καλή επιλογή για να ζήσεις αυτήν την εμπειρία, αφού σου προσφέρουν τα λιφτ με τα οποία μπορείς να ανεβάσεις το ποδήλατο στην κορυφή χωρίς να χρειαστεί να το κουβαλήσεις στην πλάτη σου. Τι κάνει το downhill τόσο συναρπαστικό κι εθιστικό; «Η κατάβαση δεν χαρακτηρίζεται μόνο από το ύψος αλλά και από τη δυσκολία, δηλαδή από την κλίση της πλαγιάς, από την κατάσταση του εδάφους, αν, για παράδειγμα, έχει νεροφάγωματα από τις βροχές, αν έχει πέτρες, βράχους ή ακόμα και δέντρα. Συνήθως ένα downhill αξιώσεων έχει από όλα τα... κακά που είπαμε προηγουμένως» λέει ο Θοδωρής Κοτόπουλος, ποδηλάτης και αθλητής αγώνων περιπέτειας.

Ανάλογα με την πίστα, ειδικά στους αγώνες, η ταχύτητα μπορεί να φτάσει και 95 χλμ./ώρα. Ωστόσο αν μια διαδρομή είναι τεχνική κι έχει αρκετά εμπόδια, τα γκάζια μειώνονται αναλόγως. Aν είσαι τολμηρός κι έμπειρος, δεν χρειάζεται να περιμένεις να λιώσουν τα χιόνια για να πλακωθείς: μπορείς να κάνεις downhill σε παγωμένη πίστα εφόσον έχεις τα κατάλληλα λάστιχα (με καρφάκια). Σημειωτέον ότι το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στο ποδήλατο καταγράφηκε σε χιονισμένη πλαγιά κι έφτασε τα 270 χλμ./ώρα!

Βρες το σποτ σου
Η καλύτερη εποχή για καταβάσεις στην Ελλάδα είναι από την άνοιξη και μετά, όπως άλλωστε ισχύει και με την ποδηλασία γενικά. Τα βουνά και οι πλαγιές περισσεύουν στη χώρα μας, αλλά τα παρακάτω στέκια είναι οι πιο ολοκληρωμένες προτάσεις για να βρεις την κατηφόρα που ψάχνεις.
* Τρία Πέντε Πηγάδια (στη Νάουσα): Εκεί γίνονται οι αγώνες χρονομέτρησης στην κατάβαση, οπότε το επίπεδο δυσκολίας είναι αρκετά ανεβασμένο και αφορά έμπειρους αναβάτες.
* Η κατάβαση του Βιτσίου: Μία τεχνική κατάβαση για τους δεξιοτέχνες της ισορροπίας. Ξεκινάει από τα 1.850 μ. -μέσα από μονοπάτι- και καταλήγει στα 650 μ. Περνάει και από το απότομο Θερμόμετρο.
* Στην Πεντέλη: Θα βρεις την Πύριζα, μία πλαγιά με τεχνικές δυσκολίες και αρκετά βραχάκια για παιχνίδι. Ιδανική για μεσαίους αναβάτες.
* Στο χιονοδρομικό του Περτουλίου: Υπάρχει μία και μόνο πίστα, που είναι ιδανική για αρχαρίους.

Οι περισσότεροι λένε ότι το downhill το έχεις μέσα σου, εντούτοις η πείρα από άλλα αθλήματα βοηθάει: «Πιστεύω ότι όποιος κάνει σνόουμπορντ ή ΒΜΧ μπορεί πιο εύκολα να περάσει στο downhill, γιατί είναι ήδη προσαρμοσμένος στην πλαγιά. Γενικά απαιτείται τρέλα για να κατέβεις σε συνδυασμό με την τεχνική που αναπτύσσεται με την προπόνηση» διευκρινίζει ο Θοδωρής. Πώς θα τα καταφέρεις; Αν επικεντρωθείς μόνο στις καταβάσεις, τη γλιτώνεις ολίγον από τις μεγάλες προπονήσεις αντοχής. Δουλεύεις σχεδόν αναερόβια, οπότε αναπτύσσεις την τεχνική σου και παράλληλα κάνεις βάρη για να δυναμώσεις τα χέρια και τα πόδια. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ξεχνάς τη φυσική σου κατάσταση, γιατί πάντα πατάς πεντάλ. «Το καλύτερο είναι να κάνεις ποδήλατο με λιγότερες ανηφόρες» προτείνει ο Θοδωρής.

Ο δεκάλογος του ιλίγγου
Οταν βρεις την αγία κατηφόρα μπροστά σου, πρέπει να κάνεις μερικές κινήσεις, που επιβάλλονται για την ασφάλειά σου αλλά και για την επιτυχία σου.

1. Αν δεν ξέρεις τη διαδρομή, κάνε στάση για έλεγχο και τσέκαρε αν το μονοπάτι είναι πατημένο ή αν έχει τυχόν παγίδες (κλαδιά, πέτρες, νεροφαγώματα). Αν είσαι σε αγώνα, κάνε μία δοκιμαστική κατάβαση.
2. Χαμήλωσε τη σέλα σου αν έχεις ποδήλατο cross-country.
3. Συγκεντρώσου και σκέψου τη διαδρομή προτού ξεκινήσεις.
4. Ρίξε πίσω το βάρος σου, τόσο ώστε η σέλα να έρθει πίσω από την κοιλιά σου, για να μη σε φέρει τούμπα το ποδήλατο.
5. Πάτα συνεχώς το πίσω φρένο και παίξε με το μπροστινό χωρίς να κάνεις απότομες κινήσεις. Αν μάλιστα περνάς από βραχάκια, δεν χρειάζεται καν να πατήσεις φρένο, αφού τα υπερπηδάς ανεπαίσθητα. Θυμήσου: με το πίσω ευθυγραμμίζεις, με το μπροστινό ακινητοποιείς.
6. Ο κορμός είναι παράλληλος με τον οριζόντιο σωλήνα του ποδηλάτου και τα πόδια δουλεύουν σαν αμορτισέρ.
7. Το downhill είναι σαν το μπαλέτο: κατεβαίνεις μια πλαγιά τρέχοντας εντελώς ελεύθερα και προτού το μυαλό σου εντοπίσει το πάτημα, το πόδι έχει ήδη βρεθεί πάνω του.
8. Αν στα ελαστικά ασκείται πίεση, τα ξεφουσκώνεις λίγο για καλύτερο κράτημα. Γενικά στο βουνό, καλό είναι να ελαττώνεις την πίεση σε σχέση με την άσφαλτο.
9. Ποτέ μην επιχειρήσεις να κάνεις downhill χωρίς το κράνος σου, το οποίο πρέπει να είναι καλό, ελαφρύ και φτιαγμένο από υλικό που να αντέχει τις καταπονήσεις.
10. Και το κυριότερο: καλός είναι εκείνος που σέβεται το βουνό και που γνωρίζει τους κινδύνους του και πώς θα τους αντιμετωπίσει.