Πού οφείλεται η τροφική δυσανεξία;
Νίκος Ψ., με e-mail

Οι πρώτες αναφορές για ανθρώπινες αντιδράσεις στα τρόφιμα προέρχονται από τον Ιπποκράτη και αφορούν το τυρί και το κρασί. Ο Ρωμαίος φιλόσοφος Τίτος Λουκρήτιος δηλώνει μεταξύ των άλλων ότι «...εκείνο που αποτελεί φαγητό για κάποιον μπορεί να είναι το δηλητήριο κάποιου άλλου...». «Η τροφική δυσανεξία οφείλεται σε γενετική ενζυμική ανεπάρκεια» σου λέει η Αναστασία Κόκκαλη, κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος. «Παράδειγμα είναι η δυσανεξία της λακτόζης, η δυσανεξία της σακχαρόζης, η δυσανεξία στη φαινυλαλανίνη και η κυάμωση, που είναι μία δυσανεξία στα κουκιά». Ολες οι ηλικίες μπορεί να εκδηλώσουν τροφικές αλλεργίες. Μετά τη διάγνωση η μόνη λύση είναι ο αποκλεισμός των «ύποπτων» τροφών από το καθημερινό διαιτολόγιο. Η κατάργηση ορισμένων τροφών, όμως, προϋποθέτει σωστό σχεδιασμό της διατροφής, ώστε να αποφευχθούν τυχόν διατροφικές ελλείψεις. Η τροφική αλλεργία διαρκεί ισοβίως, αν και η υπερευαισθησία σε κάποιο τρόφιμο είναι πιθανό να ελαττωθεί με την πάροδο του χρόνου. Η αποφυγή κατανάλωσης της υπεύθυνης τροφής -αλλά κι αυτών που έχουν διασταυρούμενη αντίδραση- φαίνεται να διευκολύνει τη «φυσική απευαισθητοποίηση». Η αλλεργία στα φιστίκια, στους ξηρούς καρπούς, στα ψάρια και το οστρακόδερμα συνήθως παραμένει εφ' όρου ζωής.